زندگى بيهوده…!

يكى از اتفاقايى كه تو مهاجرت براى آدمها ممكنه اتفاق بيفته (يا حداقل در حد و ابعادى براى من اتفاق افتاد) اينه كه خوب تازه وارد يه كشورى شدى، تازه شروع ميكنى به اينكه با محيط آشنا بشى...حالا در شرايط من مثلاً وارد دانشگاه شدى...ميخواى درست تموم بشه، فوق ليسانس ميخواى بخونى...بالاخره اون رو هم تموم ميكنى...تازه ميوفتى تو جامعه...زبانت اونقدر خوب نيست...اول بايد اون رو به يه جايى برسونى...بايد كار بگيرى...بايد يه جايى واسه خودت باز كنى تو جامعه...و همينطورى سالها داره سريع ميگذره و يهو به خودت مياى و فكر ميكنى من چيكار كردم تو اين همه سالهاى زندگيم...! و ميوفتى به مقايسه كه اگه من همون تو شهر و كشور خودم مونده بودم اينهمه براى اينكه به اينجا برسم نبايد سالهاى عمرم رو "تلف" ميكردم! و من زندگيم "تلف" شد...!!! البته در حالت عقلانى و واقعى به احتمال زياد من مهاجر و هزاران مهاجر ديگه زندگيمون رو شايد يحتمل كاملاً تلف نكرديم ولى خوب حسي كه بعد از ساااااالها كه اينجاييم وقتى به عقب برميگرديم و نگاه ميكنيم ميبينيم اين هست...! سال نوتون مبارك!...