سال نوتون مبارك!

چهار روز پيش تقريباً داشتم با مامانم حرف ميزدم كه ك. گفت دختر عمم بيمارستان رفته...به خاطر سرطان لوزالمعده...مامانم هم حتى نميدونست كه تقريباً بيشتر از يك سال بوده كه سرطان رو شناسايى كرده بودن...خلاصه گفت بيمارستان و ايناس...پنج شنبه شب كه تلفنى حرف زديم ك. گفت ر. گفتم چى؟ فكر كردم مثلاً شيمى درمانى، عملى، چيزى داره گفت فوت كرده! ...

هميشه زندگى رو سخت گرفتم...هميشه! هى هم به خودم گفتم چته آخه؟! ولى درست نشدم...زندگى رو هم براى خودم و اطرافيان سخت تر ميكنم! ☹️...

يكى از اتفاقايى كه تو مهاجرت براى آدمها ممكنه اتفاق بيفته (يا حداقل در حد و ابعادى براى من اتفاق افتاد) اينه كه خوب تازه وارد يه كشورى شدى، تازه شروع ميكنى به اينكه با محيط آشنا بشى...حالا در شرايط من مثلاً وارد دانشگاه شدى...ميخواى درست تموم بشه، فوق ليسانس ميخواى بخونى...بالاخره اون رو هم تموم ميكنى...تازه ميوفتى تو جامعه...زبانت اونقدر خوب نيست...اول بايد اون رو به يه جايى برسونى...بايد كار بگيرى...بايد يه جايى واسه خودت باز كنى تو جامعه...و همينطورى سالها داره سريع ميگذره و يهو به خودت مياى ...